Życie z cukrzycą

Historia cukrzycy w pigułce – Światowy Dzień Cukrzycy

13 listopada 2017

Zdjęcie autora
Wanda Łakomy
1 Gwiazdka2 Gwiazdki3 Gwiazdki4 Gwiazdki5 Gwiazdek
5 min read

Z okazji Światowego Dnia Cukrzycy, przygotowaliśmy dla Was wpis, w którym znajdziecie ciekawe informacje o początkach cukrzycy, a także darmowy poradnik do pobrania. W poradniku zostały zawarte materiały edukacyjne, które mogą pomóc Wam zrozumieć życie z diabetyka, a także wyjaśnić kilka istotnych kwestii związanych z cukrzycą. Zapraszamy do lektury.


Cukrzyca występuje na wszystkich kontynentach, dotyczy przedstawicieli wszystkich ras ludzkich i jest chorobą dotykającą coraz większą liczbę osób. Ponieważ zachorowalność na cukrzycę stale wzrasta, Światowa Organizacja Zdrowia uznała tę chorobę za pierwszą na świecie chorobę niezakaźną, którą można określić mianem epidemii XXI wieku. Szacuje się, że na cukrzycę choruje na świecie 415 milionów ludzi, a w samej Polsce – ponad 3 miliony. Przeczytajcie i dowiedzcie się jaka jest historia cukrzycy.

Teraz program Diabdis już za 49,99 zł miesięcznie

Zamawiając usługę masz dostęp do edukatora, dietetyka i trenera personalnego

Pierwsze objawy cukrzycy

Z badań przeprowadzonych przez Międzynarodową Federację Cukrzycy IDF wynika, że w 2040 roku liczba osób chorych na cukrzycę wzrośnie do prawie 642 milionów! Cukrzyca jest chorobą starą jak świat. Jej pierwsze opisy pochodzą jeszcze z czasów starożytnych –sprzed nawet 3,5 tysiąca lat. Już starożytni ojcowie medycyny znali objawy tej choroby:

  • wzmożone pragnienie,
  • wielomocz,
  • spadek masy ciała,
  • wyczerpanie organizmu.

Pierwszy dokładny opis objawów cukrzycy pochodzi z I w. n.e. i został zanotowany przez greckiego lekarza Areteusza z Kapadocji w dziele Choroby ostre i przewlekłeTo on jako pierwszy lekarz sporządził pełen opis objawów cukrzycy, on też jako pierwszy określił ja mianem DIABETES, które w języku starogreckim oznaczało „syfon” i „przeciekanie”, ponieważ przyjmowana do organizmu woda przepływa przez ciało i jest wydalana w postaci moczu na takiej zasadzie, jak działa syfon. 

Słodki jak miód

Areteusz w pisał tak: Cukrzyca to niezwykła przypadłość, niezbyt częsta u mężczyzn, która przetapia ciało i kończyny na mocz; długo trwa, zanim się rozwinie, ale gdy już to nastąpi, pacjent żyje krótko; życie jest obmierzłe i bolesne, gdyż pacjenci nie przestają wytwarzać wody, która płynie nieprzerwanie, jak z ujścia akweduktu (…) Nadmierne picie, które jednakże nie zrównoważy dużej ilości moczu, ponieważ pacjent wydala więcej moczu, i nie można ich powstrzymać ani od picia ani od wytwarzania wody (…) Jeżeli przez jakiś czas powstrzymają się od picia, ich usta stają się spieczone, a ciało wyschnięte i niedługo potem umierają… (Kamienie milowe w historii cukrzycy, red. Marianna Bąk).

 Określenie Diabetes mellitus (mellitus po łacinie oznacza miód) wzięło się z obserwacji, że osoby chore na cukrzycę wydalają bardzo duże ilości moczu, który jest słodki, bo zawiera glukozę, i dlatego przyciąga pszczoły. Ponieważ w czasach starożytnych nie istniała żadna skuteczna metoda leczenia cukrzycy, osoby te cierpiały z powodu bardzo dużego wyniszczenia organizmu, co w efekcie końcowym prowadziło do śmierci. W średniowieczu wielu badaczy zajmowało się cukrzycą, jednak bez powodzenia. 

 

Historia cukrzycy – postępy w terapii

Dopiero wieki XIX i XX przyniosły postęp w rozwoju terapii cukrzycy. Do tamtej pory diabetycy umierali w ogromnych męczarniach, a leczenie cukrzycy praktycznie nie istniało. Diabetykom doskwierało ogromne pragnienie, wycieńczenie, jedyną terapią była dieta polegająca albo na spożywaniu bardzo tłustych pokarmów, albo zmuszaniu się do głodówek, ponieważ każdy spożyty posiłek bardzo pogarszał stan chorego, nasilając objawy tej choroby. Cukrzyca wciąż była chorobą śmiertelną, Chorzy umierali z powodu wycieńczenia oraz powikłań.

Odkrywcy insuliny

Frederick Banting – (urodzony 14 listopada 1891, zmarł 21 lutego 1941) – odkrywca insuliny i kanadyjski fizjolog. Laureat Nagrody Nobla z 1923 roku, za odkrycie insuliny. Wykładowca na Uniwersytecie w Toronto, lekarz. Badał działanie hormonu wytwarzanego w trzustce zwierzęcej. W roku 1922 wraz z Charlesem Bestem odkrył insulinę. To odkrycie okazało się przełomem w leczeniu cukrzycy.

Charles Best – (urodzony 27 lutego 1899, zmarł 31 marca 1978) – współodkrywca insuliny i kanadyjski fizjolog, asystent Frederick’a Banting’a. W 1922 roku został współodkrywcą insuliny. 1 1976 roku został odznaczony orderem kanady.

Rokowania dla chorych na cukrzycę pozostały niezmienione aż do roku 1921, kiedy dwaj kanadyjscy lekarze Frederick Banting oraz jego asystent Charles H. Best pozyskali insulinę z trzustki psa. Odkryty przez nich hormon obniżał poziom cukru we krwi i jednocześnie wspomagał pracę mięśni.

Wszystko zmieniło się, kiedy w 1922 roku ci dwaj odkrywcy po raz pierwszy podali dawkę insuliny umierającemu na cukrzycę 14-letniemu chłopcu Leonardowi Thompsonowi. Chłopak przeżył, stając się świadkiem jednego z największych osiągnięć medycyny. W 1923 roku odkrywcy zostali wyróżnieni Nagrodą Nobla. Trudno ocenić, ile istnień ludzkich uratowała insulina od czasu jej pierwszego zastosowania.

Dzisiaj insulina stosowana jest w leczeniu cukrzycy rutynowo. Na światowym rynku jest produkowana w kilkudziesięciu rodzajach. Wciąż jest jednym z najczęściej stosowanych leków ratującym życie.

Przeczytaj także artykuł: Poradnik cukrzyka: dlaczego należy wymieniać lancety.


O Diabdis

Diabdis to program opieki i wsparcia dla cukrzyków. W Diabdis czeka na Ciebie osobisty opiekun cukrzycowy, który będzie Ci towarzyszył i wspierał Twoje wysiłki w przejęciu kontroli nad cukrzycą. Do Twojej dyspozycji pozostaje także cały zespół specjalistów, nie tylko edukator, który odpowie na wszelkie pytania związane z cukrzycą, które przyjdą Ci do głowy, ale także grono ekspertów, którzy będą Cię wspierać: dietetyk, psycholog, trener personalny oraz lekarz diabetolog.

Teraz program Diabdis już za 49,99 zł miesięcznie

Zamawiając usługę masz dostęp do edukatora, dietetyka i trenera personalnego

Zdjęcie autora
Wanda Łakomy |

Edukator diabetologiczny, Diabdis Jestem edukatorem diabetologicznym, członkiem Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków. Sama choruję na cukrzycę typu 1 od 1995 roku. Za pracę na rzecz osób chorych na cukrzycę zostałam odznaczona Brązowym i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Interesują Cię inne tematy związane z cukrzycą? Napisz o nich w komentarzu.

zobacz także