Życie z cukrzycą

Leczenie cukrzycy typu 2 – co jest naszym celem?

29 lipca 2019

Zdjęcie autora
Diabdis
3 min read

Leczenie cukrzycy nie może koncentrować się jedynie na obniżaniu zbyt wysokiego poziomu cukru we krwi. Powinno uwzględniać także profilaktykę chorób układu krążenia, które są główną przyczyną zgonów wśród diabetyków. Współczesne metody leczenia cukrzycy typu 2 faktycznie pozwalają nie tylko panować nad cukrami, ale też chronić pacjentów przed skutkami tej choroby.

Cukrzyca to więcej niż cukier, to hasło, które dobrze oddaje charakter tego schorzenia. Bo hiperglikemia to jedynie przysłowiowy wierzchołek góry lodowej problemu, jakim jest cukrzyca. Podwyższony poziom cukru we krwi wpływa niekorzystnie na cały organizm, przyspieszając jego starzenie i degenerację poszczególnych narządów. Dlatego największym wyzwaniem diabetologii jest obecnie przeciwdziałanie rozwojowi późnych powikłań (retinopatii, nefropatii, neuropatii, chorobom układu sercowo-naczyniowego).

Jakie są dzisiejsze standardy i możliwości leczenia cukrzycy typu 2 w kontekście prewencji przewlekłych powikłań?

Nowoczesne leki przeciwcukrzycowe

Nowoczesne leki obniżające poziom cukru we krwi – leki inkretynowe i flozyny – mają udowodniony kliniczny wpływ nie tylko na glikemię, ale też na minimalizowanie zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z cukrzycą. Inaczej mówiąc, prowadząc nowoczesną terapią, można „przy okazji” obniżania poziomu cukru zmniejszać ryzyko chorób serca i naczyń. Ponadto, wspomniane grupy leków nie powodują hipoglikemii oraz przyrostu masy ciała. Ich innowacyjność polega na tym, że działają jedynie wówczas, gdy poziom cukru we krwi jest zbyt wysoki. Brak niedocukrzeń, to łatwiejsza i bardziej akceptowalna terapia, bez konieczności dojadania węglowodanów prostych.

Cele leczenia

Zgodnie z wytycznymi PTD, celem leczenia cukrzycy jest nie tylko wyrównanie gospodarki węglowodanowej, ale też gospodarki lipidowej oraz ciśnienia tętniczego. Niestety na co dzień pacjenci skupiają się głównie na glikemiach, zapominając, że pozostałe parametry są równie ważne dla opóźnienia rozwoju powikłań.

 LDLNie - HDL
Pacjenci z cukrzycą bardzo wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego.Stężenie cholesterolu frakcji LDL: < 70 mg/dl lub redukcja o co najmniej 50%, jeżeli wyjściowo stężenie LDL-C mieściło się w przedziale 70–135 mg/dlStężenie cholesterolu „nie-HDL” < 100 mg/dl.
Pacjenci z cukrzycą wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego.Stężenie LDL-C < 100 mg/dl lub redukcja o co najmniej 50%, jeżeli wyjściowo stężenie LDL-C mieściło się w przedziale 100–200 mg/dl< 130 mg/dl
Pacjenci małego i umiarkowanego ryzyka sercowo-naczyniowego (osoby < 40 r.ż. z cukrzycą typu 1 bez przewlekłych powikłań i innych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego).Stężenie LDL-C < 115 mg/dl< 145 mg/dl

Dla wszystkich diabetyków:

  • stężenie cholesterolu frakcji HDL: > 40 mg/dl, dla kobiet wyższe o 10 mg/dl;
  • stężenie triglicerydów: < 150 mg/dl.

W tym roku zmieniły się normy dla rekomendowanego ciśnienia tętniczego u diabetyków:

  • ciśnienie skurczowe: < 130 mm Hg;
  • ciśnienie rozkurczowe: < 80 mm Hg.

Stres oksydacyjny a powikłania cukrzycy

W powstawaniu przewlekłych powikłań cukrzycy ogromną rolę odgrywają wolne rodniki, czyli reaktywne formy tlenu, które powstają, kiedy organizm przetwarza tlen na energię. Posiadają one wolny elektron, który dąży do połączenia się z elektronem z jakiejkolwiek komórki. W procesie tym dochodzi do dezintegracji i uszkodzenia komórek, którym wolne rodniki „odebrały” elektron. Może w ten sposób dojść do uszkodzenia cząstek białka, tłuszczów, a nawet do uszkodzenia DNA komórek. Wolne rodniki to zjawisko dotykające każdego organizmu, jednak u diabetyków tych niekorzystnych form tlenu jest więcej, dlatego ich organizm szybciej się starzeje, czego skutkiem są przewlekłe powikłania. Do stresu oksydacyjnego, czyli braku równowagi pomiędzy wolnymi rodnikami a zwalczającymi je przeciwutleniaczami prowadzi hiperglikemia, nieprawidłowa dieta, palenie papierosów, czy nawet nadmierna opalanie się.

Jak walczyć ze stresem oksydacyjnym:

  • Stosując dietę o działaniu antyoksydacyjnym;
  • Unikając palenia papierosów;
  • Unikając nadmiaru stresu;
  • Przyjmując witaminy o działaniu przeciwutleniającym, z grupy B, C i E.

Wśród witamin z grupy  B, szczególe miejsce zajmuje benfotiamina, rozpuszczalna w tłuszczach postać witaminy B1, która ma zdolność przeciwdziałania niekorzystnym procesom glikacji. Dzięki benfotiaminie, komórki czasowo narażone na hiperglikemię są bardziej wytrzymałe, zwiększa się ich przeżywalność i zdolność do regeneracji (1).

Więcej informacji znajdziesz na stronie: benfogamma.pl

 

Oceń ten artykuł:
1 Gwiazdka2 Gwiazdki3 Gwiazdki4 Gwiazdki5 Gwiazdek
  1. Ziegler D., Nowak H., Kempler P., Vargha P., Low P.A. Treatment of symptomatic diabetic polyneuropathy with the antioxidant alpha-lipoic acid: a meta-analysis. Diabetic Medicine 2004; 21: 114–121.

zobacz także