Życie z cukrzycą

Pierwsze objawy cukrzycy

17 listopada 2020

Zdjęcie autora
Diabdis
4 min read

Cukrzyca jest zaliczana do chorób cywilizacyjnych. Szacuje się, że dotyczy nawet 3,5 miliona Polaków, jednak nawet milion z nich nie wie jeszcze o swojej chorobie. Stwarza to poważne zagrożenie dla ich zdrowia, a nawet życia, ponieważ nieleczona cukrzyca istotnie zwiększa ryzyko rozwoju innych schorzeń, zwłaszcza w obrębie układu sercowo-naczyniowego. Objawy cukrzycy mogą niekiedy być bardzo subtelne, warto jednak je znać, by nie przegapić pierwszych symptomów rozwijającej się choroby.

Cukrzyca typu 2 często przebiega bezobjawowo

Z cukrzycą typu 2 zdecydowanie spotykamy się najczęściej – stanowi ona prawie 95% wszystkich przypadków cukrzycy. Przyjęło się, że ten typ choroby dotyczy osób starszych, jednak w ostatniej dekadzie trend ten zaczyna się zmieniać, przez co cukrzycę typu 2 diagnozuje się nawet u dzieci i młodzieży. Warto pamiętać, że ten typ cukrzycy jest wyjątkowo niebezpieczny, ponieważ choroba może rozwijać się bezobjawowo przez kilka lat.

Cukrzyca typu 2 rozwija się przez długi czas

Cukrzyca typu 2 to schorzenie bezdyskusyjnie związane z nadwagą i otyłością – statystyki wskazują, że nadmierna masa ciała dotyczy nawet 90% chorych. Nie jest to jednak choroba, która pojawia się nagle. Głównym winowajcą jest tutaj insulinooporność, czyli stan, w którym komórki organizmu (głównie komórki wątroby i mięśni poprzecznie prążkowanych) gorzej reagują na obecną we krwi insulinę. Przez długi czas trzustka stara się utrzymać równowagę ustroju, poprzez produkcję coraz większej ilości insuliny. Niestety, w pewnym momencie komórki beta trzustki ulegają wyczerpaniu, przez co stopniowo zmniejsza się ilość produkowanej przez nie insuliny. Konsekwencją tego stanu jest podwyższone stężenie glukozy we krwi.

Bardzo często trudno jest dojrzeć początki cukrzycy typu 2. Badania statystyczne wskazują, że średni czas trwania choroby przed postawioną diagnozą to aż 10 lat! Dlaczego tak ważne jest szybkie rozpoznanie tego schorzenia? Utrzymująca się hiperglikemia, nawet relatywnie niewielka, przyczynia się do rozwoju powikłań cukrzycy. Nieleczona choroba istotnie podnosi ryzyko wielu schorzeń, w tym choroby niedokrwiennej serca, miażdżycy, niewydolności nerek, a także incydentów sercowo-naczyniowych.

Jakie objawy powinny nas skłonić do wykonania badań diagnostycznych?

Do objawów, które mogą świadczyć o rozwijającej się cukrzycy typu 2 należą:

  • częstsze infekcje o charakterze grzybiczym lub bakteryjnym;
  • trudności w gojeniu się ran;
  • nadmierne wysuszenie naskórka;
  • spadek koncentracji i zdolności poznawczych;
  • obniżenie nastroju i stany depresyjne;
  • pogorszenie kondycji psychofizycznej;
  • bóle głowy.

Istotny jest jednak fakt, że aż u 70% chorych, cukrzyca typu 2 nie daje żadnych objawów! Należy zatem podkreślić dużą wartość badań profilaktycznych, do których należy badanie glikemii na czczo.

Każda osoba powyżej 45 roku życia powinna wykonać pomiar glikemii co najmniej raz na trzy lata. Coroczna kontrola glikemii, niezależnie od wieku, wskazana jest u osób, które:

  • dotknięte są nadwagą bądź otyłością;
  • mają cukrzycę w wywiadzie rodzinnym;
  • chorują na nadciśnienie;
  • chorują na choroby układu sercowo-naczyniowego;
  • chorują na dyslipidemię;
  • chorują na zespół policystycznych jajników;
  • są mało aktywnie fizycznie;
  • miały w przeszłości stan przedcukrzycowy;
  • miały w przeszłości cukrzycę ciężarnych;
  • urodziły dziecko ważące powyżej 4 kg.

Początki cukrzycy typu 1 mogą być bardzo gwałtowne

Cukrzyca typu 1 występuje o wiele rzadziej – stanowi 5 do 10% wszystkich przypadków cukrzycy. Co istotne, choroba zazwyczaj ujawnia się w młodym wieku, najczęściej u dzieci i młodzieży. Właśnie w tej grupie wiekowej, cukrzyca typu 1 ma charakterystyczny przebieg, który ciężko pomylić z inną chorobą. Niestety, pierwsze objawy cukrzycy typu 1 mogą być niekiedy poważnym zagrożeniem dla chorej osoby.

Co warto wiedzieć o cukrzycy typu 1?

Cukrzyca typu 1 jest chorą autoimmunologiczną – jej rozwój wywołany jest nieprawidłowym funkcjonowaniem układu immunologicznego. Białe krwinki produkują przeciwciała, które atakują odpowiedzialne za produkcję insuliny komórki beta trzustki. Zniszczona tkanka nie jest w stanie produkować tego ważnego hormonu, przez co transport glukozy z krwi do komórek zostaje zablokowany.

Leczenie cukrzycy typu 1 opiera się na insulinoterapii, przy regularnym i częstym pomiarze glikemii. Odpowiednio dobrane leczenie cukrzycy pozwala na uniknięcie ostrych i przewlekłych powikłań choroby.

Cukrzyca typu 1 – tych objawów nie bagatelizuj!

Pierwsze objawy cukrzycy typu 1 pojawiają się nagle i rozwijają się relatywnie szybko. Należy do nich przede wszystkim:

  • wzmożone pragnienie;
  • częste oddawanie moczu;
  • szybki spadek masy ciała;
  • osłabienie;
  • senność;
  • spadek aktywności.

Dlaczego w przypadku wystąpienia tych symptomów u dziecka należy bezzwłocznie udać się do lekarza? Całkowity niedobór insuliny może w krótkim czasie doprowadzić do wystąpienia kwasicy ketonowej, która może zakończyć się śpiączką ketonową. Kwasica i śpiączka ketonowa to stany bezpośredniego zagrożenia życia, wymagają więc pilnego leczenia w trybie ambulatoryjnym.

Oceń ten artykuł:
1 Gwiazdka2 Gwiazdki3 Gwiazdki4 Gwiazdki5 Gwiazdek

zobacz także